Heel mooi!

Zondag
Natuur !
Jaaaa, we konden het gore, drukke, lawaaierige Marrakech verlaten. Helaas moesten we Roeland en Ria achterlaten. Ria lag nog in het ziekenhuis. Maar hopen dat ze snel weer terug kunnen keren naar Nederland.

Na vertrek al gauw uitzicht op besneeuwde toppen. De Toubkal is de hoogste berg van Marokko, iets van 5200 meter.
We hadden een prachtige bochtige rit door de hoge atlas.
Halverwege hadden we een korte stop. Mirjam (onze fantastische reisbegeleidster) durfde het aan even aan te bellen bij het hotel van Sir Richard Brandson (bekend van Virginia air, de eerste commerciële ruimtevaarten en vele goede doelen die hij steunt)
En ja, we mochten even binnen kijken. Wat een luxe, het ene nog mooier dan het andere.
Een nacht in de suite hier kost hetzelfde als onze vakantie...
Hier vertoeven dus de wereldsterren en rijken der aarde.

Hierna volgde Imlil, een verzamelnaam voor een paar bergdorpen.
Een gids, en twee begeleiders met twee muilezels voor diegenen die de tocht niet vol konden houden stonden klaar voor ons. We hadden een prachtige wandeltocht, later ook door het dorpje, nauwe straatjes, alleen omhoog of omlaag, met alleen maar keien. Dan kom je niet ver met een rollator.....

Hillegard en ik waren het al gauw eens. Volgend jaar als alles lukt weer een wandel vakantie. Blij met de bergschoenen, echt heerlijks stevig op de keien etc.

Uiteindelijk kwamen we bij onze gite aan. Tja, hoe zal ik dat eens omschrijven... Vier kamertjes met harde matrassen, soms een bed. Een grote ruimte met lage matrassen (banken ) op zijn Marokkaans met dikke kussens. Een balkon met prachtig uitzicht over de vallei en het bergdorpje waar we net doorgekomen waren.
Alles heel erg basic. Deze gite werd gerund door een jonge vent met zijn vrouw (gesluierd en in de keuken drukdoende) en familie denk ik.
Een gewone wc en twee hurktoiletten.
We kregen een heerlijke lunch. Pasta met fijngesneden groenten rondom als voorgerecht, en couscous met kip en groenten als hoofdgerecht. Daarna ging een ieder zijn gang en deed ik een tukje waarbij mijn snurken niet onopgemerkt bleef.
Het werd al gauw kouder. Gelukkig hadden we de warme kleren niet voor niks meegesleept.
Des avonds lekker aan de meegebrachte wijn en kregen we soep, en tajine met vlees, aardappelen en groenten.
Het avondgebed wat uit de vallei kwam klonk prachtig in de bergen, echoënd.
Rond tien uur zocht eenieder zijn bedje op en werd het al gauw stil.... Wij hadden voorzorgsmaatregelen genomen, Hillegard had sokken aan en ik een buff op mijn hoofd tegen de kou, een extra deken over maar dat bleek midden in de nacht teveel, lekker warm dus.

Wij, de twee Belgen en Hillegard en ik sliepen vlakbij het toilet, en dat was een komen en gaan omdat blijkbaar niemand zin had in het hurktoilet.
Ik kreeg vanmorgen complimenten omdat ik zonder snurken (anti snurkgebit in) de nacht had doorgebracht.

Vanmorgen om 7.30 uur vertrek. Niet iedereen had zo goed geslapen als wij.
Er werd met het ontbijt weer goed voor ons gezorgd.

De hele rit vandaag ging eigenlijk over de hoge atlas. Bocht naar links, bocht naar rechts, prachtige uitzichten, dorpjes, verschillende kleuren, 2 x een pas. Nu kregen wij ook door dat we hier nooit met de grote bus hadden kunnen rijden.
Vanmiddag aangekomen in Taroudannt. Hier in het zuiden is veel minder toerisme, dus heel authentiek. Zonet door de souk gelopen en nu aan een kopje koffie op het plein.
Er worden acts uitgevoerd waarvoor veel belangstelling is (bijvoorbeeld een slangen bezweerder), vrijwel alleen mannen die er in rijen omheen staan.
Regelmatig komen auto,s etc langs met schapen voor het slachtfeest van de 25 e.
Was het in de bergen zonnig en koel, hier was het vanmiddag erg warm, nu wat koeler nu de zon onder is.

Erg leuk jullie reacties en commentaar te lezen!
We hebben nu geen wifi in het simpele hotel (maar wel met zwembad) we hebben hier aan het drukke plein een café gevonden met wifi. In een café drink je overigens alleen maar koffie, thee of fris....